Trikkaren

Tekst: Erling Jensen
Han hadde alltid sånne uskyldige auer han trikkaren. Ja, trikkar e et slenguttrykk for elektrikar, me hadde mange sånne uttrykk når me seilte på sjøen. Gnisten va telegrafisten, båsen va båtsmannen, reppen va skipsreparatøren, solbrendte Stavangermann va neger og trikkaren va elektrikaren osv.

Men tebage te han me di uskyldige auene. Han hette Karlsen, va i 50-års alderen og kom fra Fredrikstad. Han hadde seilt siden han va dridonge og hadde lange erfaring. Det va aldri någe tull me den maen, alltid snille og greie. Det hendte jo at me hadde oss ei fyddla ombord, og då kunne det ble litt knuffing og greier. Å vera ude på havet i ugesvis og gjerna mange månar før du kom på land kunne ver hardt for ein mann. Ok, for å sei det rett ud, kvinnfolk kan ver et helvete mange ganger, men det e et større helvete å ver uden. Men trikkaren, han va alltd liga rolige.

Me hadde ein messemann ombord som va homo. Han va greie nok han, men når han blei foddle så bankte han alltid på lugardørå di og ville betro seg. Å sidda på ein liden lugar me ein hallfoddle homo som vil betro seg e kje det heilt stora for ein ungdom som vil ud å se den store verden. Så eg åbna aldri dørå, men som sagt, han va greie nok han. Men plutseligt så blei han syge, og når me kom te havn så blei han hjemsende. Havnå låg forresten i Valetta på Malta. Men same dagen fekk me avløysar, og denne gangen va det ei messedama som kom ombord. Ja, et kvinnfolk!



Eg ska kje nevna navn, for det e muligt at hu leve ennå. Men den nya messedamå hadde knallrødt hår, og ligna på ein vannskapte kamel. Ja, eg vett det hørres felt ud, men sånn
va det bare. Men hu va greie nok hu. Akkurat som han homoen som blei hjemsendte. Di hadde forresten et fellestrekk di to, for messedamå og bankte på lugardørå og ville betro seg. Men i dette tilfellet va det ikkje bare eg som ikkje åbna dørå, det gjorde ingen! Damå va jo kjekke og greie så det va litt synd på na. Men stemme ikkje kemien, så kan det utarta seg på mange mådar for ein mann.


Men trikkaren va mann for sin hatt og tog seg av messedamå. Han me di uskyldige auene. Han prata me na rett så det va, og hjalp na i messå me kjørlene når det va travelt. Og va det store sjøgang så va han alltid påpasselige og støtta na så hu ikkje sko gå på trynet. Ein gang observerte me at han smørte na på ryggen itte at hu va blitt solbrendte. Pumpemaen ombord hadde og observert dette, og han va kje heilt goe når han hadde hatt seg någen whisky.

- Du trikkaren, har du vært te køys me messedamå, spurte pumpemaen.
Men då ska eg sei at det blei rabalder ombord! Trikkaren blei fly forbanna.
- Ka faen tar du meg for! Eg har våre gifte i øve 30 år og elske kånå mi!
Og så la han ud i det stora og breia kor flott ekteskab di hadde, og at syndarar hørrte te i helvete. Og for det om messedamå ligna på ein vannskapte kamel så gjekk det vel ann å ver greie me na! Jo, han hadde heilt rett trikkaren, så me satt å småskjems heile gjengen ittepå.

Året va 1974 og me va på vei fra Rotterdam te Kaoshiung på Formosa, det som i dag hette Taiwan. Eg kan vel og fortella at båden hette Nordfonn og va ein gasstankar. Turen tok øve 50 døgn, så det blei ein lange tur.
- Du reppen, sa trikkaren ein morgen me satt og spiste frokost.
- Kan du fiksa vasken på lugaren min, den e tette.
Endeligt någe udenom di vanlige rutinane tenkte reppen, og blei glae for oppdraget. Ja, for det e kje te å stikka onna ein stol at det kunne ver ganske kjedeligt på disse lange turane øve Stillehavet.

Reppen va ein handlingens mann og henta verktøyskrinet rett itte maden va spiste. Og te dokkor landkrabbar, frokosten på sjøen besto av bønner og bacon. Me andre satt i messå og drakk kaffi og gjorde oss klar te atter ein lange arbeidsdag når me hørrte reppen brølte fra lugaren te trikkaren.
- Å fy faen!
Så kom han springanes inn i messå me ein pøs. Og te dokkor landkrabbar igjen, pøs e ei bytta.
- Se, for faen!

Mens me andre satt og spiste frokost gjekk Reppen rondt bordet og viste kver mann innholdet i pøsen. Innholdet va det som hadde tetta vasken te trikkaren, han me di uskyldige auene. Og ka inneholdt pøsen? Jo, røe kjønnshår.
Messedamå me det røa håret og trikkaren krøyb isamen, og auene te trikkaren va mær uskyldige enn någen gang.

2016©Erling Jensen

Innholdet og designet på disse sidene er beskyttet i henhold til norsk lov om opphavsrett.

E-post: erlingpost@gmail.com